Изменение данных на сайте

[Eugene]

Изменение песни "Полюшко-поле"
текст песни: Полюшко-поле,
Полюшко, широко поле.
Едут по полю герои,
Эх, да Красной Армии герои!

Девушки плачут,
Девушкам сегодня грустно, -
Милый надолго уехал,
Эх, да милый в армию уехал!

Только мы видим,
Видим мы седую тучу,
Вражья злоба из-за леса,
Эх, да вражья злоба, словно туча.

Девушки, гляньте,
Мы врага принять готовы,
Наши кони быстроноги,
Эх, да наши танки быстроходны.

Девушки, гляньте,
Девушки, утрите слезы.
Пусть сильнее грянет песня,
Эх, да наша песня боевая!

Полюшко-поле, полюшко, широко поле.

Полюшко-поле, полюшко, широко поле. (было: Полюшко-поле, полюшко широко поле.
Едут по полю герои,
Эх да Красной Армии герои.

Девушки плачут, девушкам сегодня грустно,
Милый надолго уехал,
Эх да милый в армию уехал.

Только мы видим, видим мы седую тучу.
Вражье слово из-за леса,
Эх да вражье слово словно туча.

Девушки гляньте, девушки утрите слезы.
Пусть сильнее грянет песня,
Эх да наша песня боевая.

Полюшко поле, полюшко широко поле.

Полюшко поле, полюшко широко поле.)

Изменение песни "Голубое, зеленое"
Первый солист: Дайнеко Валерий

Изменение песни "Уголок России"
текст песни: Простор небесный сизокрыл,
И тишина кругом.
Мне уголок России мил,
Мой добрый отчий дом.
Стою, не глядя на часы,
Берёзкам шлю привет.
Такой задумчивой красы
Другой на свете нет.

Припев: (2р)
Уголок России - отчий дом,
Где туманы сини за окном,
Где твои, немного грустные,
И глаза, и песни русские.

Проходят дни, бегут года,
И где-то там и тут
Шумят большие города,
Дороги вдаль бегут.
Но, сколько б ни было дорог
И беспокойных дней,
Всегда России уголок
Живёт в душе моей.

Припев (3р) (было: Простор небесный сизокрыл
И тишина кругом.
Мне уголок России мил,
Мой добрый отчий дом.
Стою, не глядя на часы,
Березкам шлю привет.
Такой задумчивой красы
Другой на свете нет.

Припев: (2р)
Уголок России - отчий дом,
Где туманы сини за окном,
Где твои немного грустные
И глаза и песни русские.

Проходят дни, бегут года
И где-то там и тут
Шумят большие города
Дороги вдаль бегут.
Но сколько б ни было дорог
И беспокойных дней
Всегда России уголок
Живет в душе моей.

Припев (3р))

[Aleksander]

Изменение песни "Максiм и Магдалена"
текст песни:
  Гэй,пайду ж я па вуліцы,
  У тое поле за аколіцу,
  Ля аколіцы плот і гарод,
  Зазвіваецца хмялінушка;

  Ты хмялінушка вясёлая,
  Раскудравая хмялінушка,
  Загубіла буйну голаву,
  Буйну голаву максімаву;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая кветка-пралесачка
  Не кахацца мне хлопу з табой,
  З ваяводы старага дачкой,
  Сёння з войтам цябе заручаюць,
  Рушнікі вынімаюць,
  То не траўка павеліка расплятаецца,
  Наша вернае каханейца канчаецца;


  Ой,Максім у карчомцы гуляе,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Да таварышчаў сваіх выгукае:

  Піва-мёд у карцы налівай,
  Каб лілося аж за край,
  Песню гучную яшчэ завадзі,
  Ды цымбаламі падыгрывай;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...

 проігрыш

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...
 (было: )

Изменение песни "Максiм и Магдалена"
текст песни:   Гэй,пайду ж я па вуліцы,
  У тое поле за аколіцу,
  Ля аколіцы плот і гарод,
  Зазвіваецца хмялінушка;

  Ты хмялінушка вясёлая,
  Раскудравая хмялінушка,
  Загубіла буйну голаву,
  Буйну голаву максімаву;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая кветка-пралесачка
  Не кахацца мне хлопу з табой,
  З ваяводы старага дачкой,
  Сёння з войтам цябе заручаюць,
  Рушнікі вынімаюць,
  То не траўка павеліка расплятаецца,
  Наша вернае каханейца канчаецца;


  Ой,Максім у карчомцы гуляе,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Да таварышчаў сваіх выгукае:

  Піва-мёд у карцы налівай,
  Каб лілося аж за край,
  Песню гучную яшчэ завадзі,
  Ды цымбаламі падыгрывай;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка,
  Па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...

 проігрыш

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...
 (было:
  Гэй,пайду ж я па вуліцы,
  У тое поле за аколіцу,
  Ля аколіцы плот і гарод,
  Зазвіваецца хмялінушка;

  Ты хмялінушка вясёлая,
  Раскудравая хмялінушка,
  Загубіла буйну голаву,
  Буйну голаву максімаву;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая кветка-пралесачка
  Не кахацца мне хлопу з табой,
  З ваяводы старага дачкой,
  Сёння з войтам цябе заручаюць,
  Рушнікі вынімаюць,
  То не траўка павеліка расплятаецца,
  Наша вернае каханейца канчаецца;


  Ой,Максім у карчомцы гуляе,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Ён гуляе,крыж прапівае,
  Да таварышчаў сваіх выгукае:

  Піва-мёд у карцы налівай,
  Каб лілося аж за край,
  Песню гучную яшчэ завадзі,
  Ды цымбаламі падыгрывай;

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...

 проігрыш

прыпеў:
  Магда,Магдачка,
  Мая зоранька ясная,
  Маё сонейка прыкраснае,
  Магда,Магдачка,
  Ой,ад сонейка па зямлі цвяты расцвітаюць,
  Ад яго ж яны пассыхаюць,
  Ой,ад сонейка...
)

[Олег Верещагин]

Загружено: медиа-файл песни "Александрына"
Загружено: медиа-файл песни "Александрына"
Обновлён комментарий к медиа-файл № 5 песни "Александрына"
Было: "midi: М. Ринглет, Visit; kar: Л. Шенкман, bin".
Стало: "midi: М. Ринглет, kar: Л. Шенкман".
Обновлён комментарий к медиа-файл № 6 песни "Александрына"
Было: "(рус.) midi: М. Ринглет, Visit; kar: Л. Шенкман, bin".
Стало: "(рус.) midi: М. Ринглет, kar: Л. Шенкман".
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Александрына"
Поменены местами: медиа-файл №№ 2 и 1 песни "Александрына"
Поменены местами: медиа-файл №№ 4 и 3 песни "Александрына"
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Александрына"
Загружено: медиа-файл песни "Берёзовый сок"
Поменены местами: медиа-файл №№ 2 и 1 песни "Берёзовый сок"
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Берёзовый сок"
Загружено: медиа-файл песни "Будочник"
Загружено: медиа-файл песни "Белявая, чернявая..."
Загружено: медиа-файл песни "Вераніка"
Поменены местами: медиа-файл №№ 2 и 1 песни "Вераніка"
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Вераніка"
Загружено: медиа-файл песни "Добры вечар, дзяўчыначка"
Загружено: медиа-файл песни "Дрозды"
Загружено: медиа-файл песни "Жураўлі на Палессе ляцяць"
Загружено: медиа-файл песни "Касіў Ясь канюшыну"
Загружено: медиа-файл песни "Мінская зорка"
Загружено: медиа-файл песни "Наши любимые"
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Наши любимые"

Изменение песни "Наши любимые"
автор аранжировки: Мулявин Владимир (было Мулявин Валерий)
Загружено: медиа-файл песни "Рушнiкi"
Загружено: медиа-файл песни "Завушніцы"
Загружено: медиа-файл песни "Стаіць вярба"
Загружено: медиа-файл песни "Ты мне вясною прыснілася"
Загружено: медиа-файл песни "Ты моя надежда"
Загружено: медиа-файл песни "Хатынь"
Поменены местами: медиа-файл №№ 2 и 1 песни "Хатынь"
Поменены местами: медиа-файл №№ 3 и 2 песни "Хатынь"
Поменены местами: медиа-файл №№ 2 и 1 песни "Хатынь"
Загружено: медиа-файл песни "Хлопец пашаньку пахае"
Загружено: медиа-файл песни "Почему не ведаю"

[Олег Верещагин]

Хочу уведомить некоторых товарищей, в частности FzmT из Минска (email: fzmt-yustas@rambler.ru), что портить данные на сайте бесполезно, так как все изменения очень быстро и легко отменяются, а пользователь банится. Дыра, касающаяся того, что забаненные пользователи могли редактировать данные на сайте, закрыта.

[ППК]

Изменение песни "Аэлита"
текст песни: За прозрачною синью долины
Блещет радуга добрым огнём.
Ты как музыка, Аэлита
Тихо светится в сердце моём

Я хотел бы на миг и на вечность
Этой музыкой Землю обнять
В небе звёздная бесконечность
И пронзительная благодать

Припев:
Аэлита, Аэлита, закрываешь ???? звёзд.
Аэлита, Аэлита, ты весенних светлых грёз.

--вокализ--

Мне тебя не придумать другою.
До кровинки зимная любовь.
Это счастье быть рядом с тобою
И смотреть на тебя вновь и вновь.

Вся любовь моя ??? полита (???)
И горит непогасным (???) огнём.
Ты как музыка Аэлита
Тихо светится в сердце моём

Припев:
Аэлита, Аэлита, закрываешь ???? звёзд.
Аэлита, Аэлита, ты весенних светлых грёз.

--вокализ--

Припев:
Аэлита, Аэлита, закрываешь ???? звёзд.
Аэлита, Аэлита, ты весенних светлых грёз.

--вокализ--

Аэлита, Аэлита, Аэлита, Аэлита (было: )
Первый солист: Борткевич Леонид

Изменение песни "Куда улетают птицы"
текст песни: Куда улетают птицы?
тогда наступает осень.
 
-- вокализ--

К далёкому тёплому морю.
К далёкаму тёплому морю.


Куда улетают листья?
Тогда их срывает (???) осень.

-- вокализ--

Не знаю, мой друг, не знаю.
Не знаю, мой друг, не знаю.


Но знаю они вернутся.
Я знаю вернутся в родные точки.
Тогда позовёт их солнце,
Тогла позовёт их солнце

 (было: )

[ППК]

А кто в песне: "Куда улетают птицы?" вокалист? 

[Олег Верещагин]

Изменение песни "Куда улетают птицы"
Первый солист: Мисевич Владислав

[ППК]

Изменение песни "Песня пра долю"
текст песни: ПРОЛОГ

В. Мулявін:

Гэй думка удалая ты мяне нясі
Па роднай старонцы, па Белай Русі.
Не за ў час мінулы, адкажы ад тут.
Горасна і цяжка жыў наш бедны люд.

Смерть ішла і ў часе, ды не к аднаму.
Жаліцца ў няшчасці небыла каму.  
Хоць даўно мінуў ужо час той ліхадзей,
Але не мінула памяць у людзей.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

В. Мулявін:

Аб той славе небывалай нашай зямлі.
Дзе мы долю пахавалі з ??????.
Аб той працы неаплатнай, крыўдзячай не раз.
Што так потам, мазалямі патяжае нас.
 
Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

В. Мулявін:

Гэй родные песні Вы ў суме і ў горы.
Ці ночка пануе, ці ?????.
Для роднай зямелькі Вы светлыя зоры,
Для роднага края Вы райскія гімны.
У Вас адаб'ецца нядоля і доля.
Здыхая, што ходзяць з сахою,  з сякерай.
І холад і голад, няволя і воля.
У будучнасць ясную – надзея і вера.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

КАРТІНА 1. ДЕТСТВО.

Л. Ісупова:

Спі сыночак, доблескі (???)
--вокаліз--
Спі маленькі мой сыночак, вочкам не мергні.
Свеціць месяца кружочак, ты ж аб доле сні.
Спі слухай песні гэты, ды успомні калі.
Спі пакуль не знаешь свету, лю-лі лю-лі спі.
Падрастешь, дазнаешь гора, папіваешь слёз.
Дай мне сілы ???? ???? мароз.

Спі сыночак, лю-лі спі.
--вокаліз--

Хор:

Усясільнай рукою тварэння даю яму права ???.
Уласнай ??? і зямлю, душу яго такжа даю.
Так будзе ён ??? самай ??? роду.
І будзе ??? на век званне насіць чалавек.

Вокаліст:

Яму буду я напяваці а радасці, славе, багацце.
Дзе шчасця  бывая прасвет, як самага сонейка цвет.
Ён чуючы гэтыя песні не раз, загалосіць ???.
Страшнай адзавецца кляцьбой – бяссільны жыць вечна са мной.

І стане ганяцца за мною, ён думкамі, сэрцам, душою.
Я песню пра дзе?? уцяку, ці ў поле, ці ў лес, ці ў раку.
І будзе так жыць і маліцца, сваёю няўдачай хваліцца.
Стварэнне жыцця, чалавек пазважыў зямельку на век.

--вокаліз--

А. Кашепаров

У думках маё панаванне,
Са мной ??? і стане.
Зіма, лета, вясна.
Я з ім, я царыца сама.

Напрасна мяне будзешь гнаці.
Ці буду за хатаю, у хаце.
І так ён жывецца са мной,
Што стану яго я душой.  

Хор:

Мы будзім хадзіць за ім ???.
Наводзіць па лесе ???.
Душой хацім ???.
Адвечныя ??? ???.

---вокаліз---

Хачу відець сінія мора.
Я ??? і голад і холад.
І ??? магільны пясок.
??? хлеба кусок.

---вокаліз---

---вокаліз---

Гэй спраўна ??? ???.
Слёзы прыміце ручынай.
Хай будзе не Іван, не Філіп.
Няхай носіць імя Мужык.

Л. Борткевіч:

Маці, мая маці, што ж ты мне зрабіла?
За что даравала, на свет нарадзіла.

За что, за что твой сын бядня.
За что, за что ён плача так.
Скажы, скажы, скажы, скажы.

Плача твой дзяціна, ты сама не скачаш
За сябе і сына плачаш маці, плачаш.  
 
За что, за что твой сын бядня.
За что, за что ён плача так.
Скажы, скажы, скажы, скажы.

Маці, мая маці, крыўды с нас смяюцца.
І тваёй дзіцяці горка слёзы льюцца.

За что, за что ён не адзін.
За что, за что і маць, і сын.
Скажы, скажы, скажы, скажы, скажы, скажы

В. Мулявін

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет.
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

Рэчытаціў (В. Мулявін):

На багатых пакатайся век. Век сваёй темнаты зноў зглушу. І забудзься, што ты чалавек.  І забудзься, што маеш душу.

В. Мулявін

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет.
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

КАРТІНА 2. ПАСТУШОК.

А. Кашепаров:

У сваёй хаце і трымаўся - жыў, ня жыў.
кады выпала бадзяцца, свет пакрыў.
Кожны год ??? – свой, не свой.
Ой, ты служба, ой, благая – Божаш мой!

Ой, нядоля, пустасейна  - рад, не рад.
Далі кут, і той ня пэўны, да каляд.
Нясуць хлеба, ці ня хлеба – і глядзяць.
Знаю есці шмат ня трэбы – узяць, ня узяць.

Л. Ісупова:

Што не весел так, сынулька, мой жа ты.
Табе кланяўля татулька і браты.
Гаварыш ты мне мой мілы, родны мой,
Як там служба, як там сілы, як з ядой.

Ці кусочак, калі ??? паднясу.
Ці не крыўдзяць калі часам, ці ня б'юць.
Калі ж прыйде тое святка з ??? той,
Не растанешься ты з хаткай, са сваёй.

А. Кашепаров:

Як у служкі сходзяць леты, ў пастуха,
Ты той маці, птушкай гэтай ???.
Запытайся гэтай хмары, гэтых слёз,
Гэтай кветкі на ???, гэтых лоз,
Гэтай груша церад поля і балот,
Яны ўсе ад маей долі вядуць шчот.

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Не хачу я іх пытацца, мой сынок
Не пацешась яны маці, ???.
Калыхала, гадавала, як....

КАРТІНА 3. СВАДЬБА

В. Мулявін
Лявоніха, мяцеліца без памяці вяселіцца.
Гэй ??? дуду, дудар, аколіцца, аселіцца.
Лявоніха, мяцеліца без памяці вяселіцца.
Пад ногі сонцам сцеліцца, узбудзіўся гаспадар.

Хор:

Ой, ды ў нашым сяле, свадьба будзе
Э-гэ-э-й
Ой, ды ў нашым сяле, свадьба будзе
Э-гэ-э-й

Вось дзе, братцы, разгуляюцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Звоняць чаркі, трашчаць шкваркі,
Лопат, гоман, смех, і крык
Вось сяло ?? ходзіць
Горад, ?? дзе быў мужык.

Як нарэжа, у скрыпку ўрэжа
Наш музыка, наш ??
Знаем следам, як ??
Пье ён будзе ?? напаказ.

Крыля, крыля, раскадрыля,
Вось Лявоніха ідзе
?? проста, як ??
Як ніколі, як нідзе

Вось забава, вось так слава маладому, маладой
Усцілала ??, і пастаўлена парой.
Ненарокам могут скокам, не гулялі так даўно.
Могуць сваці, паскакаці. Ну, вяселле, ну яго.
Хто вясёлы хоць ў горы, таму слава, таму чэсць.
Чым багата рана хата, не жалейце піць і есць.

А. Кашепаров:

Ты, сястрыца, ?? смуціцца, уздыханні ў ход пайшлі.
Ешь, лябёдка, запі водкай, душу песней весялі.

Л. Ісупова і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Ой, пьяна я, пьяна на парозе ў пана.
Ой, ?? мужа, бо я пьяна дужа.
Мілы падымае, мілую пытае.
- Где ж ты міла была, што мяне забыла.

 Л. Ісупова, А. Кашепаров  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой


Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Была на рыначку, піла гарэлачку.
Як з раднёй зышлася, ды вельмі ўпілася.
Каб ты быў муж добры, ты ўзяў ??
Ды стаў жонку біці, нейці ў карчму піці

Л. Ісупова, А. Кашепаров  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

А. Кашепаров і Л. Ісупова:

Ой, дома напіся, ды не валачыся.
Ой, здымі кватэрку, зазаві радненьку.

- Кватэрка малая, радня вялікая.
А гаворым сэрцам, прынясем вядзерца.

В. Мулявін  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой


Хор:

Вось дзе, братцы, разгуляцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда.
Ёсць жа сілы, ёсць крыпіна,
Весяліся грамада.

Вось дзе, братцы, разгуляцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда.
Ёсць жа сілы, ёсць крыпіна,
Весяліся грамада.

Речітатів: В. Мулявін:

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы. Болей не мерзне душа не адна. Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю абдаравала зямельку вясна.

КАРТІНА 4. ВЕСНА.

 Л. Борткевіч:
 (было: )

[gansales]

Изменение песни "Песня пра долю"
текст песни: ПРОЛОГ

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, думка удалая, ты мяне нясі
Па роднай старонцы, па Белай Русі.
Князеў мінулы, адкажы,як тут
Горасна і цяжка жыў наш бедны люд.

Смерць ішла не ў часе, ды не к аднаму,
Жаліцца ў няшчасці не было каму.  
Хоць даўно мінуў ужо час той-ліхадзей,
Але не мінула памяць у людзей.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Аб той славе небывалай нашае зямлі,
Дзе мы долю пахавалі, скуль бяду ўзялі,
Аб той працы неаплатнай, крыўдзячай не раз,
Што так потам, мазалямі, пацяшае нас.
 
Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй родные песні Вы ў суме і ў горы,
Ці ночка пануе, ці сівер дзме зімны.
Для роднай зямелькі Вы светлыя зоры,
Для роднага края Вы райскія гімны.
У Вас адаб'ецца нядоля і доля,
Здыхані, што ходзяць з сахою,  з сякерай,
І холад і голад, няволя і воля,
У будучнасць ясную – надзея і вера.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 1. ДЗЯЦІНСТВА.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Спі, сыночак, любы, спі...
--вокаліз--
Спі маленькі мой сыночак, вочкам не міргні.
Свеціць месяца кружочак, ты ж аб долі сні.
Спі і слухай песні гэтай ды ўспомні калі.
Спі, пакуль не знаешь свету, лю-лі лю-лі спі.
Падрасцеш, дазнаеш гора, папіваеш слёз.
Твае сілы зломіць морак, спёка ды мароз.

Спі сыночак, лю-лі спі.
--вокаліз--

Хор (ЖЫЦЦЁ):

Усясільнай рукою тварэння
Даю яму права існення,
На ўласнасць ваду і зямлю,
Душу яму такжа даю.

Так будзе ён царам прыроды,
Сам найдасканальшага роду,
І будзе цар гэты навек
Названне насіць – чалавек.

Ю. Дзянісаў(?) (ДОЛЯ):

Яму буду я напяваці
Аб радасці, славе, багацці,
Дзе шчасця палае прасвет,
Як самага сонейка цвет.
Ён, чуючы гэтыя песні,
Не раз загалосіць балесне
І страшнай азвецца кляцьбой,
Бяссільны жыць вечна са мной.
І стане ганяцца за мною
Ён думкамі, сэрцам, душою, -
Я, песню прапеўшы ўцяку,
Ці ў поле, ці ў лес, ці ў раку.
І будзе так жыць і маліцца,
Сваёю няўдачай хваліцца
Стварэнне жыцця - чалавек,
Аж ляжа ў зямельку навек.

--вокаліз--

А. Кашапараў (БЯДА):

Во! тутка маё панаванне,
Са мной ён і ляжа, і ўстане.
Зіма, восень, лета, вясна.
Я з ім, я царыца сама.

Напрасна мяне будзе гнаці:
З ім буду за хатаю, у хаце,
І так ён зжывецца са мной,
Што стану яго я душой.  

Хор (ГОЛАД і ХОЛАД):

Мы будзім хадзіць за ім парай,
Наводзіць балесці і хмары,
Душой і хацінай трасці,
Адвечныя казкі плясці.

---вокаліз---

Хай чуе і сілен, і молад,
Як страшан і голад, і холад,
І рыне ў магільны пясок
Праз сцюжу, праз хлеба кусок.

---вокаліз---

---вокаліз---

Гэй, спраўма над ім тут хрысціны
Слязы і крыві церушынай.
Хай будзе ні мал, ні вялік,
Няхай носіць імя: Мужык.

Л. Барткевіч (СЫН):

Маці, мая маці, што ж ты мне зрабіла?
За што гараваці на свет нарадзіла.

За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Плача твой дзяціна, ты сама не скачаш
За сябе і сына плачаш, маці, плачаш.  
 
За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Маці, мая маці, крыўды з нас смяюцца,
І ў тваёй дзіцяці горка слёзы льюцца.

За што, за што ? не адзін.
За што, за што і маць, і сын.
Скажы, скажы, скажы, скажы, скажы, скажы

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

Рэчытатыў (У. Мулявін):

На багатых пакатайся(?) век.
Век сваёй цемнаты зноў зглушу,
І забудзься, што ты чалавек,
І забудзься, што маеш душу.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 2. ПАСТУШОК.

А. Кашапараў (СЫН):

Ў сваёй хаце і пры матцы
Жыў не жыў.
Бяда выпхнула бадзяцца,
Ў свет пабрыў.

Кожны гоніць, папіхае,
Свой, не свой.
Ой, ты служба, ой, благая,
Божа ж мой!

Ой, ты доля, пустасейна!  
Рад, не рад;
Далі кут, і той не пэўны -
Да Каляд.

Нясуць хлеба ці да хлеба
І глядзяць:
Знаю, есці шмат не трэба
Ўзяць?.. не ўзяць.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Што не весел так, сынулька
Мой жа ты.
Табе кланяўся татулька
І браты.

Гавары ж ты мне, мой мілы,
Родны мой,
Як там служба, як там сілы,
Як з ядой?

Ці кусочак, калі ласы
Паднясуць?
Ці не крыўдзяць калі часам,
Ці не б'юць?

Калі ж прыйде тое святка
З ласкай той,
Не расстанешся ты з хаткай,
Са сваёй.

А. Кашапараў (СЫН):

Як у служкі сходзяць леты -
Ў пастуха,
Пытай, маці, птушкай гэтай -
Канюха.

Запытайся гэтай хмары -
Гэтых слёз,
Гэтай кветкі на папары -
Гэтых лоз,

Гэтай груша сярод поля
І балот,
Яны ўсе аб маёй долі
Вядуць шчот.

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Не хачу я іх пытацца,
Мой сынок,
Не пацешаць яны маці,
Сакалок.

Калыхала, гадавала, як магла,
А цяпер што дачакала?
Што знайшла?

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 3. СВАДЬБА

У. Мулявін (КУПАЛА):
Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Гэй, дзмі у дуду, дудар, аколіца, аселіца.
Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Пад ногі сонцам сцеліцца, збудзіўся гаспадар.

Хор (СВАТ/СВАЦЦЯ):

Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й
Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Звоняць чаркі, трашчаць шкваркі,
Лопат, гоман, смех, і крык
Вось сяло дзе ходам ходзіць
Гора дзе забыў мужык.

Як належа, ў скрыпку рэжа
Наш музыка, наш Аўлас;
За ім следам, як за дзедам,
Б'е у бубен Апанас.

Трылля! трылля! вось кадрыля,
Вось лявоніха ідзе,
Валяць проста, як бы з моста,
Як ніколі, як нідзе!..

Вось забава! вось так слава
Маладому, маладой!
Усё ладам і з парадам,
І пастаўлена парой.

Ненарокам, бокам-скокам,
Не гулялі так даўно.
Гоп-ля, сваце, паскакаці!
Ну, вяселле, ну яно!

Хто вясёлы, хоць і ў горы,
Таму слава, таму чэсць.
Чым багата, рада хата,
Не жалейце піць і есць!

А. Кашапараў (МАЛАДЫ):

Ты, сястрыца, дось смуціцца,
Уздыханне ў кут пашлі,
Еш, лябёдка, запі водкай,
Душу песняй весялі!

Л. Ісупова і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Ой, п'яна я, п'яна
На парозе ў пана.
Ой, падвядзі мужа,
Бо я п'яна дужа.
Мілы падымае, мілую пытае:
- Дзе ж ты, міла, была,
Што мяне забыла?

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Была на рыначку, піла гарэлачку,
Як з раднёй зышлася, ды вельмі ўпілася.
Каб ты быў муж добры, ты ўзяў нагай доўгі
Ды стаў жонку біці: "Не йдзі ў карчму піці!"

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

А. Кашапараў і Л. Ісупава:

Ой, дома напіся, ды не валачыся,
Ой, здымі кватэрку, зазаві радзінку.

- Кватэрка малая, радня вялікая.
А гаворым сэрцам, прынясем вядзерца.

У. Мулявін  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Хор:

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Речытатыў: У. Мулявін:

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы. Болей не мерзне душа не адна. Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю абдаравала зямельку вясна.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 4. ВЯСНА.

 Л. Барткевіч:
 (было: ПРОЛОГ

В. Мулявін:

Гэй думка удалая ты мяне нясі
Па роднай старонцы, па Белай Русі.
Не за ў час мінулы, адкажы ад тут.
Горасна і цяжка жыў наш бедны люд.

Смерть ішла і ў часе, ды не к аднаму.
Жаліцца ў няшчасці небыла каму.  
Хоць даўно мінуў ужо час той ліхадзей,
Але не мінула памяць у людзей.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

В. Мулявін:

Аб той славе небывалай нашай зямлі.
Дзе мы долю пахавалі з ??????.
Аб той працы неаплатнай, крыўдзячай не раз.
Што так потам, мазалямі патяжае нас.
 
Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

В. Мулявін:

Гэй родные песні Вы ў суме і ў горы.
Ці ночка пануе, ці ?????.
Для роднай зямелькі Вы светлыя зоры,
Для роднага края Вы райскія гімны.
У Вас адаб'ецца нядоля і доля.
Здыхая, што ходзяць з сахою,  з сякерай.
І холад і голад, няволя і воля.
У будучнасць ясную – надзея і вера.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет целы аб жыцці сваём.

КАРТІНА 1. ДЕТСТВО.

Л. Ісупова:

Спі сыночак, доблескі (???)
--вокаліз--
Спі маленькі мой сыночак, вочкам не мергні.
Свеціць месяца кружочак, ты ж аб доле сні.
Спі слухай песні гэты, ды успомні калі.
Спі пакуль не знаешь свету, лю-лі лю-лі спі.
Падрастешь, дазнаешь гора, папіваешь слёз.
Дай мне сілы ???? ???? мароз.

Спі сыночак, лю-лі спі.
--вокаліз--

Хор:

Усясільнай рукою тварэння даю яму права ???.
Уласнай ??? і зямлю, душу яго такжа даю.
Так будзе ён ??? самай ??? роду.
І будзе ??? на век званне насіць чалавек.

Вокаліст:

Яму буду я напяваці а радасці, славе, багацце.
Дзе шчасця  бывая прасвет, як самага сонейка цвет.
Ён чуючы гэтыя песні не раз, загалосіць ???.
Страшнай адзавецца кляцьбой – бяссільны жыць вечна са мной.

І стане ганяцца за мною, ён думкамі, сэрцам, душою.
Я песню пра дзе?? уцяку, ці ў поле, ці ў лес, ці ў раку.
І будзе так жыць і маліцца, сваёю няўдачай хваліцца.
Стварэнне жыцця, чалавек пазважыў зямельку на век.

--вокаліз--

А. Кашепаров

У думках маё панаванне,
Са мной ??? і стане.
Зіма, лета, вясна.
Я з ім, я царыца сама.

Напрасна мяне будзешь гнаці.
Ці буду за хатаю, у хаце.
І так ён жывецца са мной,
Што стану яго я душой.  

Хор:

Мы будзім хадзіць за ім ???.
Наводзіць па лесе ???.
Душой хацім ???.
Адвечныя ??? ???.

---вокаліз---

Хачу відець сінія мора.
Я ??? і голад і холад.
І ??? магільны пясок.
??? хлеба кусок.

---вокаліз---

---вокаліз---

Гэй спраўна ??? ???.
Слёзы прыміце ручынай.
Хай будзе не Іван, не Філіп.
Няхай носіць імя Мужык.

Л. Борткевіч:

Маці, мая маці, што ж ты мне зрабіла?
За что даравала, на свет нарадзіла.

За что, за что твой сын бядня.
За что, за что ён плача так.
Скажы, скажы, скажы, скажы.

Плача твой дзяціна, ты сама не скачаш
За сябе і сына плачаш маці, плачаш.  
 
За что, за что твой сын бядня.
За что, за что ён плача так.
Скажы, скажы, скажы, скажы.

Маці, мая маці, крыўды с нас смяюцца.
І тваёй дзіцяці горка слёзы льюцца.

За что, за что ён не адзін.
За что, за что і маць, і сын.
Скажы, скажы, скажы, скажы, скажы, скажы

В. Мулявін

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет.
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

Рэчытаціў (В. Мулявін):

На багатых пакатайся век. Век сваёй темнаты зноў зглушу. І забудзься, што ты чалавек.  І забудзься, што маеш душу.

В. Мулявін

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет.
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

КАРТІНА 2. ПАСТУШОК.

А. Кашепаров:

У сваёй хаце і трымаўся - жыў, ня жыў.
кады выпала бадзяцца, свет пакрыў.
Кожны год ??? – свой, не свой.
Ой, ты служба, ой, благая – Божаш мой!

Ой, нядоля, пустасейна  - рад, не рад.
Далі кут, і той ня пэўны, да каляд.
Нясуць хлеба, ці ня хлеба – і глядзяць.
Знаю есці шмат ня трэбы – узяць, ня узяць.

Л. Ісупова:

Што не весел так, сынулька, мой жа ты.
Табе кланяўля татулька і браты.
Гаварыш ты мне мой мілы, родны мой,
Як там служба, як там сілы, як з ядой.

Ці кусочак, калі ??? паднясу.
Ці не крыўдзяць калі часам, ці ня б'юць.
Калі ж прыйде тое святка з ??? той,
Не растанешься ты з хаткай, са сваёй.

А. Кашепаров:

Як у служкі сходзяць леты, ў пастуха,
Ты той маці, птушкай гэтай ???.
Запытайся гэтай хмары, гэтых слёз,
Гэтай кветкі на ???, гэтых лоз,
Гэтай груша церад поля і балот,
Яны ўсе ад маей долі вядуць шчот.

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Не хачу я іх пытацца, мой сынок
Не пацешась яны маці, ???.
Калыхала, гадавала, як....

КАРТІНА 3. СВАДЬБА

В. Мулявін
Лявоніха, мяцеліца без памяці вяселіцца.
Гэй ??? дуду, дудар, аколіцца, аселіцца.
Лявоніха, мяцеліца без памяці вяселіцца.
Пад ногі сонцам сцеліцца, узбудзіўся гаспадар.

Хор:

Ой, ды ў нашым сяле, свадьба будзе
Э-гэ-э-й
Ой, ды ў нашым сяле, свадьба будзе
Э-гэ-э-й

Вось дзе, братцы, разгуляюцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Звоняць чаркі, трашчаць шкваркі,
Лопат, гоман, смех, і крык
Вось сяло ?? ходзіць
Горад, ?? дзе быў мужык.

Як нарэжа, у скрыпку ўрэжа
Наш музыка, наш ??
Знаем следам, як ??
Пье ён будзе ?? напаказ.

Крыля, крыля, раскадрыля,
Вось Лявоніха ідзе
?? проста, як ??
Як ніколі, як нідзе

Вось забава, вось так слава маладому, маладой
Усцілала ??, і пастаўлена парой.
Ненарокам могут скокам, не гулялі так даўно.
Могуць сваці, паскакаці. Ну, вяселле, ну яго.
Хто вясёлы хоць ў горы, таму слава, таму чэсць.
Чым багата рана хата, не жалейце піць і есць.

А. Кашепаров:

Ты, сястрыца, ?? смуціцца, уздыханні ў ход пайшлі.
Ешь, лябёдка, запі водкай, душу песней весялі.

Л. Ісупова і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Ой, пьяна я, пьяна на парозе ў пана.
Ой, ?? мужа, бо я пьяна дужа.
Мілы падымае, мілую пытае.
- Где ж ты міла была, што мяне забыла.

 Л. Ісупова, А. Кашепаров  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой


Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Была на рыначку, піла гарэлачку.
Як з раднёй зышлася, ды вельмі ўпілася.
Каб ты быў муж добры, ты ўзяў ??
Ды стаў жонку біці, нейці ў карчму піці

Л. Ісупова, А. Кашепаров  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

А. Кашепаров і Л. Ісупова:

Ой, дома напіся, ды не валачыся.
Ой, здымі кватэрку, зазаві радненьку.

- Кватэрка малая, радня вялікая.
А гаворым сэрцам, прынясем вядзерца.

В. Мулявін  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой


Хор:

Вось дзе, братцы, разгуляцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда.
Ёсць жа сілы, ёсць крыпіна,
Весяліся грамада.

Вось дзе, братцы, разгуляцца,
Вось пацешыцца калі.
Хоць бярыся распраміся,
Ды ў прысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда.
Ёсць жа сілы, ёсць крыпіна,
Весяліся грамада.

Речітатів: В. Мулявін:

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы. Болей не мерзне душа не адна. Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю абдаравала зямельку вясна.

КАРТІНА 4. ВЕСНА.

 Л. Борткевіч:
)

[gansales]

Дадаў тыя словы, якіх не хапала паводле тэксту "Адвечнай песні" Янкі КУПАЛЫ.

[ППК]

----Дадаў тыя словы, якіх не хапала паводле тэксту "Адвечнай песні" Янкі КУПАЛЫ---

Спасибо! Немного меня опередили, как раз собирался этим заняться. Решил сразу на слух записать, чтобы выделить возможные изменения в тексте.

[gansales]

----Дадаў тыя словы, якіх не хапала паводле тэксту "Адвечнай песні" Янкі КУПАЛЫ---

Спасибо! Немного меня опередили, как раз собирался этим заняться. Решил сразу на слух записать, чтобы выделить возможные изменения в тексте.

А Вы яшчэ не дапісалі да канца?
А наогул, на днях, пераслухаўшы "Песню пра долю", якраз і падумаў "расшыфраваць" твор. Так што, гэта Вы мяне апярэдзілі.

[ППК]

Даписал уже. Подробное прослушивание (как-то раньше досканально не слушал) убедило меня в одном - произведение сейчас особенно актуально и по содержанию, и по музыкальным образам.

Изменение песни "Песня пра долю"
текст песни: ПРОЛОГ

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, думка удалая,
Ты мяне нясі
Па роднай старонцы -
Па Белай Русі!

Нясі ў час мінулы,
Адкажы ад тут
Горасна і цяжка
Жыў наш бедны люд.

Смерць ішла не ў часе,
Дый не к аднаму,
Жаліцца ў няшчасці
Не было каму.  

Хоць даўно мінуў ужо
Час той - ліхадзей,
Але не мінула
Памяць у людзей.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Аб той славе небывалай нашае зямлі,
Дзе мы долю пахавалі, скуль бяду ўзялі,
Аб той працы неаплатнай, крыўдзячай не раз,
Што так потам, мазалямі, пацяшае нас.
 
Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй родные песні Вы ў суме і ў горы,
Ці ночка пануе, ці сівер дзме зімны.
Для роднай зямелькі Вы светлыя зоры,
Для роднага края Вы райскія гімны.
У Вас адаб'ецца нядоля і доля,
Здыхані, што ходзяць з сахою,  з сякерай,
І холад і голад, няволя і воля,
У будучнасць ясную – надзея і вера.

Хор і У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.



КАРЦІНА (ПРАЯВА) 1. ДЗЯЦІНСТВА.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Спі, сыночак, лю-лі, спі...
--вокаліз--
Спі маленькі мой сыночак,
Вочкам не міргні.
Свеціць месяца кружочак,
Ты ж аб долі сні.
Спі і слухай песні гэтай
Ды ўспомні калі.
Спі, пакуль не знаешь свету,
Лю-лі лю-лі спі.
Падрасцеш, дазнаеш гора,
Папіваеш слёз.
Твае сілы зломіць морак,
Спёка ды мароз.

Спі сыночак, лю-лі, спі.
--вокаліз--

Хор (ЖЫЦЦЁ):

Усясільнай рукою тварэння
Даю яму права існення,
На ўласнасць ваду і зямлю,
Душу яму такжа даю.

Так будзе ён царам прыроды,
Сам найдасканальшага роду,
І будзе цар гэты навек
Названне насіць – чалавек.

Ю. Дзянісаў (ДОЛЯ):

Яму буду я напяваці
Аб радасці, славе, багацці,
Дзе шчасця палае прасвет,
Як самага сонейка цвет.

Ён, чуючы гэтыя песні,
Не раз загалосіць балесне
І страшнай азвецца кляцьбой,
Бяссільны жыць вечна са мной.

І стане ганяцца за мною
Ён думкамі, сэрцам, душою, -
Я, песню прапеўшы ўцяку,
Ці ў поле, ці ў лес, ці ў раку.

І будзе так жыць і маліцца,
Сваёю няўдачай хваліцца
Стварэнне жыцця - чалавек,
Аж ляжа ў зямельку навек.

--вокаліз--

А. Кашапараў (БЯДА):

Во! тутка маё панаванне,
Са мной ён і ляжа, і ўстане.
Зіма, восень, лета, вясна.
Я з ім, я царыца сама.

Напрасна мяне будзе ж гнаці:
З ім буду за хатаю, у хаце,
І так ён зжывецца са мной,
Што стану яго я душой.  

Хор (ГОЛАД і ХОЛАД):

Мы будзім хадзіць за ім парай,
Наводзіць балесці і хмары,
Душой і хацінай трасці,
Адвечныя казкі плясці.

---вокаліз---

Хай чуе і сілен, і молад,
Як страшан і голад, і холад,
І рыне ў магільны пясок
Праз сцюжу, праз хлеба кусок.

---вокаліз---


 Хор:

---вокаліз---

Гэй, спраўма над ім тут хрысціны
Слязы і крыві церушынай.
Хай будзе ні мал, ні вялік,
Няхай носіць імя: Мужык.

Л. Барткевіч (СЫН):

Маці, мая маці,
Што ж ты мне зрабіла?
За што гараваці
На свет нарадзіла.

За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Плача твой дзяціна,
Ты сама не скачаш
За сябе і сына плачаш,
Маці, плачаш.  
 
За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Маці, мая маці,
Крыўды з нас смяюцца,
І ў тваёй дзіцяці
Горка слёзы льюцца.

За што, за што я не адзін.
За што, за што і маць, і сын.
Скажы, скажы, скажы, скажы, скажы, скажы

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

Рэчытатыў (У. Мулявін):

На багатых пакатайся(?) век.
Век сваёй цемнаты зноў зглушу,
І забудзься, што ты чалавек,
І забудзься, што маеш душу.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 2. ПАСТУШОК.

А. Кашапараў (СЫН):

Ў сваёй хаце і пры матцы
Жыў не жыў.
Бяда выпхнула бадзяцца,
Ў свет пабрыў.

Кожны гоніць, папіхае,
Свой, не свой.
Ой, ты служба, ой, благая,
Божа ж мой!

Ой, ты доля, пустасейна!  
Рад, не рад;
Далі кут, і той не пэўны -
Да Каляд.

Нясуць хлеба ці да хлеба
І глядзяць:
Знаю, есці шмат не трэба
Ўзяць?.. не ўзяць.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Што не весел так, сынулька
Мой жа ты.
Табе кланяўся татулька
І браты.

Гавары ж ты мне, мой мілы,
Родны мой,
Як там служба, як там сілы,
Як з ядой?

Ці кусочак, калі ласы
Паднясуць?
Ці не крыўдзяць калі часам,
Ці не б'юць?

Калі ж прыйде тое святка
З ласкай той,
Не расстанешся ты з хаткай,
Са сваёй.

А. Кашапараў (СЫН):

Як у служкі сходзяць леты -
Ў пастуха,
Пытай, маці, птушкай гэтай -
Канюха.

Запытайся гэтай хмары -
Гэтых слёз,
Гэтай кветкі на папары -
Гэтых лоз,

Гэтай груша сярод поля
І балот,
Яны ўсе аб маёй долі
Вядуць шчот.

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Не хачу я іх пытацца,
(Не плач,  маці, і не злуйся на жыццё)
Мой сынок,
Не пацешаць яны маці,
(Як я ў сілачку ўубяруся, змагу ўсё)
Сакалок.

Калыхала, гадавала, як магла,
(не плач, маці, і не злуйся на жыццё)
А цяпер што дачакала?
(Як я ў сілачку ўубяруся, змагу ўсё)
Што знайшла?

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 3. СВАДЬБА

У. Мулявін (КУПАЛА):

Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Гэй, дзмі у дуду, дудар, аколіца, аселіца.
Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Пад ногі сонцам сцеліцца, збудзіўся гаспадар.

Хор (СВАТ/СВАЦЦЯ):

Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й
Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Звоняць чаркі, трашчаць шкваркі,
Лопат, гоман, смех, і крык
Во! сяло дзе ходам ходзіць
Гора дзе забыў мужык.

Як належа, ў скрыпку рэжа
Наш музыка, наш Аўлас;
За ім следам, як за дзедам,
Б'е у бубен Апанас.

Трылля! трылля! вось кадрыля,
Вось лявоніха ідзе,
Валяць проста, як бы з моста,
Як ніколі, як нідзе!..

Вось забава! вось так слава
Маладому, маладой!
Усё ладам і з парадам,
І пастаўлена парой.

Ненарокам, бокам-скокам,
Не гулялі так даўно.
Гоп-ля, сваце, паскакаці!
Ну, вяселле, ну яно!

Хто вясёлы, хоць і ў горы,
Таму слава, таму чэсць.
Чым багата, рада хата,
Не жалейце піць і есць!

А. Кашапараў (МАЛАДЫ):

Ты, сястрыца, дось смуціцца,
Уздыханне ў кут пашлі,
Еш, лябёдка, запі водкай,
Душу песняй весялі!

Л. Ісупова і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Ой, п'яна я, п'яна
На парозе ў пана.
Ой, падвядзі мужа,
Бо я п'яна дужа.
Мілы падымае, мілую пытае:
- Дзе ж ты, міла, была,
Што мяне забыла?

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Была на рыначку,
піла гарэлачку,
Як з раднёй зышлася,
ды вельмі ўпілася.

Каб ты быў муж добры,
ты ўзяў нагай доўгі
Ды стаў жонку біці:
"Не йдзі ў карчму піці!"

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

А. Кашапараў і Л. Ісупава:

Ой, дома напіся,
ды не валачыся,
Ой, здымі кватэрку,
зазаві радзінку.

- Кватэрка малая,
радня вялікая.
А гаворым сэрцам,
 прынясем вядзерца.

У. Мулявін  і хор:

Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Хор:

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Речытатыў: У. Мулявін:

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы. Болей не мерзне душа не адна. Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю абдаравала зямельку вясна.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 4. ВЯСНА.

Л. Барткевіч (ВЯСНА):

Ну, як дуж, мужычок?
К табе ў госці іду.
І каб, жыва, на бок!
І бяду, і нуду!

Пратры вочы на сну,
Марш к другому жыццю!
Ладзь саху, барану
І сявалку сваю.

Ужо прасохла галля,
Ужо рунее трава.
К сабе кліча зямля –
Ты ў яе галава.

Ды і сонца глядзі,
Гэтак свеціць не зра.
Ну ідзі! ну, ідзі!
Араць, сеяць пара.

А. Кашапараў (МУЖЫК):

Ужо ўстаю, ужо іду,
Ясна пані Вясна,
Только вось, на бяду,
Зерне к севу няма.

І сам сеяць я рад,
Ды, як плачаш, з Каляд.
Усё выбраў да дна.
Ой, вясна! Ой, вясна!

Л. Барткевіч (ВЯСНА):

Бог з табой! -  я іду
Падаць лету наказ;
Адно с кем: я ў гаду
Не бывае двух раз.

А. Кашепаров (МУЖЫК):

Куды ні ў цікаю
Ад долі сваёй,
Усюды спаткаю
Раней ці пазней.

Надзеюся скруціць,
Засышча (?) бядой.
І сэрца засмуціці,
І ліне слязой.

Магільную песню
Ў душы запяе.
Пашле ?? песні (?)
На думкі мае.

І бьюся, што празна,
Як рыба аб лёд.
Ад долі няшчаснай
Няма мне зварот.

А, а, а, а....

Речытаціў: У. Мулявін (КУПАЛА):

Ах ты лета гарачае, бурнае, ажыўляешь ты поле і луг. Люба думкі пакінуўшы хмурые на свет выйці ды глянуць вакруг. Дай жа лета мне волю магучаю, што калі сваю долю знайду, дай мне песні пець, сілу жывучыю, дай працівіцца крыўдзе і злу.  
 
КАРЦІНА 5. ЛЕТО.

Ч. Поплаўскі (ЛЕТА):

Што задумаўся так, Мужычок?
Варта глянуць крыху весялей!
На! касу, малаток і брусок,
І сярпок на! для жонкі тваёй!

Бяры ж, на! што табе я даю;
Спадкі мне адказала Вясна.
Ідзі працу збіраці сваю,
Сваё дзела даводзь да канца!

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Што? куды ты мне кажаш ісці?
Лета яснае, жаць і касіць?
Лёгка песні такія вясці,
Але спробуй на деле пажыць.
--вокаліз—

Не узнімаецца к працы рука,
Апрацівіла гора, жыццё.
Ой ты доля, бяда мужыка!
Ой ты, Лета, ой, Лета маё!
--вокаліз--

Ч. Поплаўскі (ЛЕТА):

Дык паехаў жа, братка ты мой...
Невялікі, знаць, толк выйдзе ў нас:
На! касу, серп – ваюй хоць з бядой.
Іду  восені выслаць наказ.

КАРЦІНА 6. КАСЬБА І ЖНІВО.

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Эх, труды, труды
Непазбытыя!
Эх, каса, каса,
Потоам злітая!

І калі ж з табой
Мы, сталёвая,
Пайдзем здабываць
Шчасце новае.

Век свішчыш, звініш
Адкляпаная.,
Век плыве сляза
Неўніманая.
 
Эх, труды, труды
Непазбытыя!
Эх, каса, каса
Потоам злітая!

Л. Ісупова (ЖОНКА):

Не палі агнём
Гэтак, сонейка!
Не калі мне ног
Так, аржонейка.

Трудна спіну гнуць
Спрацаваную,
Каласы збіраць
Паваляныя.

Дабрынцом-сцянай
Не нахвалішся.
Кроў і пот ліеш,
Заліваешься.

Усюды Бог гасціў
З сваёй ласкаю,
Толькі крыў, мінуў
Ніву хамскую.

Л. Ісупова (ЖОНКА) і А. Кашепараў (МУЖЫК):

Эх, жыццё, жыццё
Беспрасветнае!
Ці не лепей ты,
Апраметная!

Эх, жыццё, жыццё
Беспрасветнае!
Ці не лепей ты,
Апраметная!

Речытаціў: У. Мулявін (КУПАЛА):

Хай жа Вам так не здаецца, што бяда ужо і зацісне. Знайце ліха ператрэцца і маланкай доля блісне.

КАРЦІНА 7. ВОСЕНЬ.

Ю. Дянісаў (ВОСЕНЬ):

Я ўсюда хадзіла,
Я ўсюды была,
Як дзе што ўрадзіла,
Я рахунак вяла.

І к табе я зайшлася
Паглядзець, запытаць,
Як ты жыў, як спрашляўся,
Што відаць, што чуваць

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Восень, яснае пані,
Глянь! я лгаць не хачу -
Да паўзімкі не стане,
Як лічу, не лічу.

Пры стале ж сядзе споа
Сспажываці дары.
Жонка, детак сямёра,
Ды татуля стары.  

Ю. Дянісаў (ВОСЕНЬ):

Праўду вашэць гамоне:
Бог не вельмі ўспамог,
Ілі ты не сягоння
Так устаў, так і лёг.

Пудзік хлеба з мякінай,
Груцы, бобу крыху,
Якой бульбы асьміну –
Ці ж не дось мужыку?

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Ну і рада, ой рада!
Дакупіць, дакупіць!..
Дзе ж капейка ў "гада"?
Дзе яго скарб ляжыць?

Ю. Дянісаў (ВОСЕНЬ):

Як гляджу, усё находжу,
Недастаткі адны,
Будь здароў! Я адходжу
Да суседкі зімы.

КАРЦІНА 8. СВЯТА.

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Ну, ламака, ну, хамула!
Ці ж стагнаць не годзе?
Што мінула, то мінула,
Болей не прыходзіць.

Пёкся, пёкся вясну, лета,
Аж толькі дзяржыся,
А цяперь спачыць за гэта
Ды павесяліся.

Л. Ісупова (ЖОНКА):

Што ты там бурчыш пад носам?
Скрабаешь каля вуха?
І ўдаешь паглядым косым
Вялікага зуха?

Не табе спачыць, хамуле,
Не табе спяваці,
Не да смеха, не да гуляў,
Калі бяда ў хаце.

Л. Ісупова (ЖОНКА) і А. Кашепараў (МУЖЫК):

Ну і што? І больш нічога?..
І дакуль так будзе?
Ані сэрца, ані Бога,
Ну жыццё, ну людзі.  

Ну і што? І больш нічога?..
І дакуль так будзе?
Ані сэрца, ані Бога,
Ну жыццё, ну людзі.  

Речытаціў: У. Мулявін (КУПАЛА):


Трудна, крыўдна жыць на свеце між нечулымі людзмі. Не раз вочы маладыя заліваюцца слязьмі. Адніх вырадцаў на векі, кляцьбой плёнуў бы (?) другім. За разнаныя бы крыўды, эх бы мсціў, мсціў бы усім.

КАРЦІНА 9. ЗІМА.

Л. Барткевіч:

Калядная ночка
Ўвесь свет накрывае,
Па белай ад снегу
Зямельцы снуе,

Мяцеліца ў полі
Сабе завывае,
Свісты ?? спакойна
Заснуць не дае.

Мяцеліца ў полі
Сабе завывае,
Свісты ??  спакойна
Заснуць не дае.

У коміне вецер
Заціхнуць не хоча,
Заносіцца песней
Магілай дзякой.

То стогне, то плача,
То ціха ракоча,
Як быццам смяецца
З нядолі людской.

То стогне, то плача,
То ціха ракоча,
Як быццам смяецца
З нядолі людской.

У. Місевіч (ЗІМА):

Як жыў, як жыў, як маешся?
Ці жыці не дакучыла?
Усюды як шатаюся.
І да цябе во лучыла.

Кандалікамі звонячы,
Іду к табе – ўсясільная,
На долю тваю помнячы,
Іду к табе - магільнае.

Гуляю я з марозамі,
Гуляю я са сцюжамі,
Смяюся я над слёзамі,
Усіх, і усё я дужаю.

Кінь выгляд акалелана,
Прысядзь во на калодачцы!
Крапчэй ты свету целага,
Ну што? Каб нам паходацца?

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Ой, Зімка, пані ясная!
Не варта наругаціся,
Прытыкі кінь напрасныя:
З кім тут за плечы браціся?

Сям'я мая галодная,
Скаціна мая хіліцца.
Ідзі, Зіма нягодная!
Не дуж з табою сіліцца.

У. Місевіч (ЗІМА):

Не дам ніколі веры я
Тваёй брахні ап'янчанай,
Што гора табе мерае,
Што слёзамі ты нянчаны.

Табе жыццё, знаць, сцелецца,
Як бы сама нуда тая;
Пашлю ўдабаў мяцеліцу,
Няхай з бядой рассватае.

---вокаліз---

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Выйдзі доля, мая доля.
Каб ты лопнула, ???
Кабы ў чыстае дзе поле.
Ад мяне ты ўцякла.

Чаму ж, доля-я-я, ты цяжкая?
Тут мне шчасця не даешь?
Чаму ж, горкая,  такая?
Смерть мне лепель не пашлешь?

?? толькі ні парвуся
Так хоць трохі лепей жыць.
Ды калі, неаглянуся,
Мая доля тут бяжыць.

Ды так, хочацца зваліцца.
У глубокі дзе ручэй.
Каб не бачыць, утапіцца.
А не сонца. не людзей.

Выйдзі доля, мая доля!
Каб ты лопнула, ???
Кабы ў чыстае дзе поле.
Ад мяне ты ўцякла.

---вокаліз---

Л. Ісупова (ЖОНКА):

А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!

А мой ты сакалочак!
А мой ты кралёчак!
Ляжыш не ўстанеш болей.
О доля ж мая, доля!

Без часу смерть-магіла

Жыццё тваё згубіла.
Ў няшчасную гадзіну,
Сіротачак пакінуў.

А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!

Як жыў, як свет не бачыў,
Усё ж было іначай,
Ці ў полі ты... ці ў людзі...
Што з намі цяпер будзе.?

На што на свет раджацца,
Хто мае з ім растацца.
І горкі жаль кідаці
Ўдаве, бацькам дзіцяці...

А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!
А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!
А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!
А-а-а-а-а-а... Доля ж мая, доля!

Хор:

Рай светлы, бесканечны
На судзе астатэчным
Дай, Божа, усім загнаным
На векі векаў. Аман!

ЭПІЛОГ.

Хор:

Ты за ?? ў нашы сеці
Ясна зорку волю (?),
Што людзям, як сонца свеціць
Радаснай пры??

У. Мулявін (КУПАЛА):

Што ты спішь, што ты спішь,
Беларускі мужык!?
Глянь усталі ўсе,
Як свет божы вялік!

Толькі ты брат адзін,
Як забіты ляжыш
І на долю сваю
Не ўстаешь, не глядзішь!

Няўжо мала яшчэ
Гатавалі цябе,
Няўжо мала яшчэ
Слёз і гора табе.

Дык прасніся ўжо,
Беларускі мужык!
Глянь усе устаюць,
Як свет божы вялік!

А. Кашепараў (МУЖЫК):

Але вось толькі жыць тут буду,
Як будзе век тут мой вялік.
І не ?? долі краткі не забудзе,
Што чалавек я, бо мужык!

І кожны, хто мяне спытае,
Пачуе толькі адзін крык,
Што хоць мой кожны пагарчае,
Я буду жыць, бо я мужык!

Хор:

Гэй, жа братцы! Гэй, жа братцы!
Песню запяём!
Дружна, смела на свет целы
Аб жыцці сваём!

Гэй, жа братцы! Усе мы разам
Песню запяём!
Дружна, смела на свет целы
Аб жыцці сваём!

Песні расправілі крылы ляцяць
Быццам птушкі на воле.
Хоць продкі заснулі ў магіле,
Патомкі знайшлі сваю долю!
Патомкі знайшлі сваю долю!
Патомкі знайшлі сваю долю!

---вокаліз---


 (было: ПРОЛОГ

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, думка удалая, ты мяне нясі
Па роднай старонцы, па Белай Русі.
Князеў мінулы, адкажы,як тут
Горасна і цяжка жыў наш бедны люд.

Смерць ішла не ў часе, ды не к аднаму,
Жаліцца ў няшчасці не было каму.  
Хоць даўно мінуў ужо час той-ліхадзей,
Але не мінула памяць у людзей.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Аб той славе небывалай нашае зямлі,
Дзе мы долю пахавалі, скуль бяду ўзялі,
Аб той працы неаплатнай, крыўдзячай не раз,
Што так потам, мазалямі, пацяшае нас.
 
Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй родные песні Вы ў суме і ў горы,
Ці ночка пануе, ці сівер дзме зімны.
Для роднай зямелькі Вы светлыя зоры,
Для роднага края Вы райскія гімны.
У Вас адаб'ецца нядоля і доля,
Здыхані, што ходзяць з сахою,  з сякерай,
І холад і голад, няволя і воля,
У будучнасць ясную – надзея і вера.

Хор:

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

Гэй жа, братцы, усе мы разам песню запяём.
Дружна, смела, на свет цэлы аб жыцці сваём.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 1. ДЗЯЦІНСТВА.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Спі, сыночак, любы, спі...
--вокаліз--
Спі маленькі мой сыночак, вочкам не міргні.
Свеціць месяца кружочак, ты ж аб долі сні.
Спі і слухай песні гэтай ды ўспомні калі.
Спі, пакуль не знаешь свету, лю-лі лю-лі спі.
Падрасцеш, дазнаеш гора, папіваеш слёз.
Твае сілы зломіць морак, спёка ды мароз.

Спі сыночак, лю-лі спі.
--вокаліз--

Хор (ЖЫЦЦЁ):

Усясільнай рукою тварэння
Даю яму права існення,
На ўласнасць ваду і зямлю,
Душу яму такжа даю.

Так будзе ён царам прыроды,
Сам найдасканальшага роду,
І будзе цар гэты навек
Названне насіць – чалавек.

Ю. Дзянісаў(?) (ДОЛЯ):

Яму буду я напяваці
Аб радасці, славе, багацці,
Дзе шчасця палае прасвет,
Як самага сонейка цвет.
Ён, чуючы гэтыя песні,
Не раз загалосіць балесне
І страшнай азвецца кляцьбой,
Бяссільны жыць вечна са мной.
І стане ганяцца за мною
Ён думкамі, сэрцам, душою, -
Я, песню прапеўшы ўцяку,
Ці ў поле, ці ў лес, ці ў раку.
І будзе так жыць і маліцца,
Сваёю няўдачай хваліцца
Стварэнне жыцця - чалавек,
Аж ляжа ў зямельку навек.

--вокаліз--

А. Кашапараў (БЯДА):

Во! тутка маё панаванне,
Са мной ён і ляжа, і ўстане.
Зіма, восень, лета, вясна.
Я з ім, я царыца сама.

Напрасна мяне будзе гнаці:
З ім буду за хатаю, у хаце,
І так ён зжывецца са мной,
Што стану яго я душой.  

Хор (ГОЛАД і ХОЛАД):

Мы будзім хадзіць за ім парай,
Наводзіць балесці і хмары,
Душой і хацінай трасці,
Адвечныя казкі плясці.

---вокаліз---

Хай чуе і сілен, і молад,
Як страшан і голад, і холад,
І рыне ў магільны пясок
Праз сцюжу, праз хлеба кусок.

---вокаліз---

---вокаліз---

Гэй, спраўма над ім тут хрысціны
Слязы і крыві церушынай.
Хай будзе ні мал, ні вялік,
Няхай носіць імя: Мужык.

Л. Барткевіч (СЫН):

Маці, мая маці, што ж ты мне зрабіла?
За што гараваці на свет нарадзіла.

За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Плача твой дзяціна, ты сама не скачаш
За сябе і сына плачаш, маці, плачаш.  
 
За што, за што твой сын бядак?
За што, за што ён плача так?
Скажы, скажы, скажы, скажы...

Маці, мая маці, крыўды з нас смяюцца,
І ў тваёй дзіцяці горка слёзы льюцца.

За што, за што ? не адзін.
За што, за што і маць, і сын.
Скажы, скажы, скажы, скажы, скажы, скажы

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

Рэчытатыў (У. Мулявін):

На багатых пакатайся(?) век.
Век сваёй цемнаты зноў зглушу,
І забудзься, што ты чалавек,
І забудзься, што маеш душу.

У. Мулявін (КУПАЛА):

Гэй, дзяцюк малады, не тужы,
Не глядзі так скрозь слёзы на свет,
Ідзі ў двор і там пану служы,
Як служыў і твой бацька, і дзед.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 2. ПАСТУШОК.

А. Кашапараў (СЫН):

Ў сваёй хаце і пры матцы
Жыў не жыў.
Бяда выпхнула бадзяцца,
Ў свет пабрыў.

Кожны гоніць, папіхае,
Свой, не свой.
Ой, ты служба, ой, благая,
Божа ж мой!

Ой, ты доля, пустасейна!  
Рад, не рад;
Далі кут, і той не пэўны -
Да Каляд.

Нясуць хлеба ці да хлеба
І глядзяць:
Знаю, есці шмат не трэба
Ўзяць?.. не ўзяць.

Л. Ісупава (МАЦІ):

Што не весел так, сынулька
Мой жа ты.
Табе кланяўся татулька
І браты.

Гавары ж ты мне, мой мілы,
Родны мой,
Як там служба, як там сілы,
Як з ядой?

Ці кусочак, калі ласы
Паднясуць?
Ці не крыўдзяць калі часам,
Ці не б'юць?

Калі ж прыйде тое святка
З ласкай той,
Не расстанешся ты з хаткай,
Са сваёй.

А. Кашапараў (СЫН):

Як у служкі сходзяць леты -
Ў пастуха,
Пытай, маці, птушкай гэтай -
Канюха.

Запытайся гэтай хмары -
Гэтых слёз,
Гэтай кветкі на папары -
Гэтых лоз,

Гэтай груша сярод поля
І балот,
Яны ўсе аб маёй долі
Вядуць шчот.

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Не хачу я іх пытацца,
Мой сынок,
Не пацешаць яны маці,
Сакалок.

Калыхала, гадавала, як магла,
А цяпер што дачакала?
Што знайшла?

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 3. СВАДЬБА

У. Мулявін (КУПАЛА):
Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Гэй, дзмі у дуду, дудар, аколіца, аселіца.
Лявоніха-мяцеліца без памяці вяселіцца.
Пад ногі сонцам сцеліцца, збудзіўся гаспадар.

Хор (СВАТ/СВАЦЦЯ):

Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й
Ой, ды ў нашым сяле, свадзьба будзе,
Э-гэ-э-й

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Звоняць чаркі, трашчаць шкваркі,
Лопат, гоман, смех, і крык
Вось сяло дзе ходам ходзіць
Гора дзе забыў мужык.

Як належа, ў скрыпку рэжа
Наш музыка, наш Аўлас;
За ім следам, як за дзедам,
Б'е у бубен Апанас.

Трылля! трылля! вось кадрыля,
Вось лявоніха ідзе,
Валяць проста, як бы з моста,
Як ніколі, як нідзе!..

Вось забава! вось так слава
Маладому, маладой!
Усё ладам і з парадам,
І пастаўлена парой.

Ненарокам, бокам-скокам,
Не гулялі так даўно.
Гоп-ля, сваце, паскакаці!
Ну, вяселле, ну яно!

Хто вясёлы, хоць і ў горы,
Таму слава, таму чэсць.
Чым багата, рада хата,
Не жалейце піць і есць!

А. Кашапараў (МАЛАДЫ):

Ты, сястрыца, дось смуціцца,
Уздыханне ў кут пашлі,
Еш, лябёдка, запі водкай,
Душу песняй весялі!

Л. Ісупова і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупова і А. Кашепаров:

Ой, п'яна я, п'яна
На парозе ў пана.
Ой, падвядзі мужа,
Бо я п'яна дужа.
Мілы падымае, мілую пытае:
- Дзе ж ты, міла, была,
Што мяне забыла?

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Л. Ісупава і А. Кашапараў:

Была на рыначку, піла гарэлачку,
Як з раднёй зышлася, ды вельмі ўпілася.
Каб ты быў муж добры, ты ўзяў нагай доўгі
Ды стаў жонку біці: "Не йдзі ў карчму піці!"

Л. Ісупава, А. Кашапараў  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

А. Кашапараў і Л. Ісупава:

Ой, дома напіся, ды не валачыся,
Ой, здымі кватэрку, зазаві радзінку.

- Кватэрка малая, радня вялікая.
А гаворым сэрцам, прынясем вядзерца.

У. Мулявін  і хор:
Ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой, ой

Хор:

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Вось дзе, братцы, разгуляцца!
Вось пацешыцца калі!
Хоць бярыся распраніся
Ды упрысядкі валі.

Рэдкі смехі і пацехі,
Часты слёзы і бяда!
Ё часіна, ё скрыпіна -
Весяліся, грамада.

Речытатыў: У. Мулявін:

Згінулі сцюжы, марозы, мяцеліцы. Болей не мерзне душа не адна. Сонейкам цёпленькім, зеленню вабнаю абдаравала зямельку вясна.

КАРЦІНА (ПРАЯВА) 4. ВЯСНА.

 Л. Барткевіч:
)

Изменение песни "Разве это молодость?"
текст песни: Нет не те молодёжь,
Кто, забившись в лужайку, да в лодку,
Начинают под визг и галдёж
Прополаскивать водкою глотку.

Нет не те молодёжь,
Кто весною ночами хорошими,
Раскривлявшись в модный одёж,
Подметают бульвары клёшами

Припев (2 раза):

Разве это молодость?
Нет!!!
Мало быть восемнадцати лет.

Нет не те молодёжь,
Кто весною ночами хорошими,
Раскривлявшись в модный одёж,
Подметают бульвары клёшами

Нет не те молодёжь,
Кто восходов жизни в зарево
Услыхав ??
?? разбозаревает.

Припев (2 раза):

Разве это молодость?
Нет!!!
Мало быть восемнадцати лет.

---проигрыш---

Припев (3 раза):

Разве это молодость?
Нет!!!
Мало быть восемнадцати лет.
 (было: )
Первый солист: Дайнеко Валерий

Изменение песни "Снегурочка"
текст песни: Как же ты меня оставила,
Ну и пусть не видно около.
Ведь любовь моя растаяла,
Обернулась белым облаком.

И уже совсем не больно мне,
Успокоили снега меня
Как светла, легка любовь моя,
Что теперь недосягаема.

Припев: (2 раза)

  Ой, ледовая головушка,
  Осторожно небо хмурится.
  Белай-белай, как лебёдушка
  Солнце заплывёт Снегурочка.

Счастье призрачно, как облако,
Что рвалось да к солнцу красному.
Не судите люди добрые,
Не судачьте по напрасному.

И уже совсем не больно мне,
Успокоили снега меня.
Так светла, легка любовь моя,
Что теперь недосягаема.

Припев: (2 раза)

  Ой, ледовая головушка,
  Осторожно небо хмурится.
  Белай-белай, как лебёдушка
  Солнце заплывёт Снегурочка.

  Солнце заплывёт Снегурочка.
  Солнце заплывёт Снегурочка.

---проигрыш---

Припев: (2 раза)

  Ой, ледовая головушка,
  Осторожно небо хмурится.
  Белай-белай, как лебёдушка
  Солнце заплывёт Снегурочка.
 (было: )

[iq]

Поменяны местами инструмента №№ 2 и 1 данных о музыканте "Шарапов Вячеслав"

[ППК]

Кто в песне "Снегурочка" автор слов и музыки? Как понимаю автор музыки Мулявин.